Πρακτικά Παρασκευή 19 Οκτωβρίου 2012

 ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ

ΙΕ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

ΣΥΝΟΔΟΣ Α΄

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΝB΄

Παρασκευή 19 Οκτωβρίου 2012

 

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΑΝΤΑΣ: Κοιτάξτε, οι περισσότεροι από εμάς που μιλάμε είμαστε στο σύστημα πάρα πολλά χρόνια και δεν μπορούμε ακόμη να ακούμε ότι αυτό έχει γίνει. Υλοποιήστε το αν το έχετε κάνει. Μέσα σε μισό μήνα μπορείτε να το υλοποιήσετε.

(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξης του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)

 Μιλάω για τα θέματα που δεν είχαμε τη δυνατότητα λόγω του Κανονισμού να τα συζητήσουμε.

Δεύτερον, κάντε τις τομεακές επιτροπές ψυχικής υγείας χθες, τώρα, με αποφασιστικές αρμοδιότητες. Είναι πάρα πολύ κρίσιμο και νομίζω ότι μπορεί να γίνει.

Τρίτον, σε σχέση με αυτό που είπε ο Υπουργός θέλω να του απαντήσω και να το διευκρινίσω. Είπαμε με πάρα πολύ μεγάλη σαφήνεια ότι θα στηρίξουμε ελέγχους και διαδικασίες όσο γίνεται πιο γρήγορες, για να ξεκαθαρίσει ένα τοπίο το οποίο, πράγματι, έχει ζητήματα αλλά όχι αυτό να γίνει σε βάρος των εργαζόμενων οι οποίο ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι είναι μήνες απλήρωτοι και αρχίζουν και εγκαταλείπουν σιγά-σιγά στις δομές, όχι να εγκαταλειφθεί το σύστημα αυτών των δομών για να καταρρεύσει. Εν πάση περιπτώσει, θέλω να σας πω, ότι η δικιά μας η τοποθέτηση είναι όλο αυτό να μπει μέσα σε ένα δημόσιο κοινωνικό έλεγχο στην προοπτική που θέτουμε, σε ένα ενιαίο δημόσιο σύστημα.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Δραγασάκης): Ολοκληρώστε, κύριε συνάδελφε.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΑΝΤΑΣ: Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε.

Πιστεύω ότι εμείς -μιλάω ως ΣΥΡΙΖΑ-Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο- μαζί με όλο τον κόσμο που αγωνίζεται αυτήν την ώρα, μπορούμε να εγγυηθούμε, πράγματι, μια σοβαρή και ριζική μεταρρύθμιση που υπάρχει στην πραγματικότητα, μιλώντας ειδικά για το θέμα της ψυχικής υγείας, με προσανατολισμό στην Κοινότητα, με στρατηγική μας επιλογή πρώτα απ’ όλα στην πρόληψη και ιδιαίτερα, θα έλεγα, στα παιδιά και στην τρίτη ηλικία, που εκεί έχουμε πάρα πολλά μεγάλα κενά και μπορούμε να τα εγγυηθούμε όχι ως μάγοι. Δεν είμαστε μάγοι. Έχουμε διαφορετικές πολιτικές, πολύ διαφορετικές, ριζικά διαφορετικές πολιτικές.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Δραγασάκης): Η Υφυπουργός, κ. Σκοπούλη, έχει το λόγο για δέκα λεπτά.

ΦΩΤΕΙΝΗ ΣΚΟΠΟΥΛΗ (Υφυπουργός Υγείας): Ευχαριστώ πολύ.

Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, αρχίζω κάπως να χαίρομαι βρισκόμενη εδώ στη Βουλή για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι, ότι υπάρχουν ορισμένες φωνές, οι οποίες είναι συγκεκριμένες και δεν είναι εντελώς γενικές και περί γενικών προβλημάτων και αντιλήψεων πολιτικών. Και ο δεύτερος είναι, ότι υπάρχει ένα ύφος λίγο πιο κατευναστικό και όχι αντιπαλότητας.

Θεωρώ ότι η αντιπαλότητα μπορεί να προσδίδει πιθανότατα ψήφους, οι οποίες όμως αφορούν έναν πληθυσμό ο οποίος δεν είναι πολιτισμένος. Αν όντως ο στόχος μας είναι αυτού του είδους ο πληθυσμός, δεν θα πετύχουμε τίποτα.

Διακρίνω μια ηπιότερη κατάσταση στην οποία μπορούμε να συνεννοηθούμε.

Θα αναφερθώ σε ορισμένα γενικά προβλήματα και στη συνέχεια σε ορισμένα εξειδικευμένα προβλήματα που αφορούν την αρμοδιότητά μου στο Υπουργείο. Διαπιστώνουμε τα ίδια πράγματα και θα ήθελα να σας πω ότι ίσως όταν είσαι από μέσα, τα πράγματα φαίνονται πάρα πολύ χειρότερα. Θα έλεγα ότι ένας Υπουργός Υγείας είναι σε πολύ δυσμενέστερη θέση στην Ελλάδα σήμερα από ό,τι είναι ο Πρωθυπουργός ο ίδιος.

Θα μιλήσω για πράγματα που είμαι σίγουρη ότι μας ενώνουν και μπορούμε να τα επιλύσουμε με τεράστια πλειοψηφία. Νομίζω ότι ο καθένας μας αντιλαμβάνεται ότι το σύστημα υγείας δεν δουλεύει, αν δεν έχουμε καλής ποιότητας παίκτες μέσα στο σύστημα υγείας και αυτοί κατά κύριο λόγο, είναι οι γιατροί και οι νοσηλευτές. Οι γιατροί και οι νοσηλευτές σε μεγάλο ποσοστό έχουν καλά χαρακτηριστικά αλλά σε μεγάλο ποσοστό και μέσα στο δημόσιο σύστημα υγείας και έξω από αυτό, έχουν αντιληφθεί την ιατρική κάπως διαφορετικά. Και αυτό δεν είναι ιδιαίτερο στην Ελλάδα στον ιατρικό τομέα αλλά είναι γενικότερο.

Η επαγγελματική συνείδηση. Η ιατρική δεν είναι εμπόριο, είναι ιατρική με κανόνες και υποχρεώσεις και με ένα υψηλό επίπεδο γνώσης, η οποία συνεχώς θα πρέπει να επικαιροποιείται και αυτό δυστυχώς δεν συμβαίνει στην Ελλάδα. Άρα, θεωρώ ότι είμαστε όλοι σύμφωνοι στο ότι για να πάει κανείς για γιατρός ή νοσηλευτής, πρέπει να το θέλει όντως. Πρέπει να θέλει να κάνει αυτήν τη δουλειά η οποία δεν είναι να φέρνουμε βόλτα το Κολωνάκι και να πηγαίνουμε στα μαγαζιά. Η δουλειά του γιατρού είναι σκληρή, η δουλειά του γιατρού, οδηγεί σε κιρσούς. Η δουλειά του νοσηλευτή είναι δύσκολη και θα πρέπει αυτό να το αντιληφθούμε.

Άρα, το σύστημα εξετάσεων -το οποίο θα οδηγεί στο πανεπιστήμιο- για τους γιατρούς και τους νοσηλευτές πρέπει να αλλάξει. Η τριτοβάθμια εκπαίδευση πρέπει να αλλάξει. Όταν θέλει να πάει κανείς να κάνει ειδικότητα, πρέπει να εξετάζεται για να μπαίνει να κάνει ειδικότητα και να μην περιμένει επτά χρόνια κάνοντας άλλη δουλειά και μετά να αποφασίζει πότε θα γίνει εξειδικευμένος γιατρός.

Επίσης, θα πρέπει να υπάρχει περιοδικός έλεγχος όπως ήδη έχει αναφερθεί εδώ από ορισμένους.

Επιπρόσθετα, θα πρέπει να εφαρμόζονται κανόνες δεοντολογίας. Δεν μπορεί επ’ ουδενί, ο Πρόεδρος του Ελεγκτικού Οργανισμού Φαρμάκων να συγκάθεται με τη φαρμακοβιομηχανία για να εισηγούνται νομοσχέδια στο Υπουργείο για την ανάδειξη ελληνικής φαρμακοβιομηχανίας ή για τις κλινικές μελέτες. Αυτό είναι αντικείμενο και εκπαίδευσης αλλά και νομολογίας.

Δεύτερον, άλλα σημαντικά γενικά προβλήματα τα οποία υπάρχουν και δεν είναι φανερά προς τα έξω αλλά είναι πολύ καθοριστικά στο να προχωρήσει οποιαδήποτε μεταρρύθμιση, οποιαδήποτε αλλαγή στο δημόσιο σύστημα, είναι η πολυνομία και η κακονομία, την οποία πρέπει να επιληφθεί το κράτος πάραυτα. Είμαστε στραγγαλισμένοι, μέσα σε νομικά πλαίσια πολύπλοκα τα οποία είναι αδιανόητο να αντιληφθούμε. Μπλοκάρουν οποιαδήποτε δραστηριότητα και πολύ περισσότερο οποιαδήποτε μεταρρύθμιση.

Επίσης, ένα άλλο στοιχείο είναι η ατελής ή η καθολική  μη εφαρμογή νόμων που έχουν περάσει.

Γνωρίζετε πολύ καλά -και έρχομαι με παράδειγμα από την ψυχική υγεία- ότι το 2% των προμηθειών όλων των οργανισμών που εποπτεύονται από το Υπουργείο Υγείας, δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου, οφείλουν να πάνε στο λογαριασμό της ψυχικής υγείας. Δεν εφαρμόζεται ο νόμος.

Αυτό δεν είναι θέμα πολιτικής αντίληψης. Είναι περασμένος ο νόμος. Είναι θέμα νοικοκυρέματος, θέμα εφαρμογής και αυτό χρειάζεται τη βοήθεια όλων.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΟΥΡΟΥΜΠΛΗΣ: Πολιτική βούληση χρειάζεται.

ΦΩΤΕΙΝΗ ΣΚΟΠΟΥΛΗ (Υφυπουργός Υγείας): Αν είναι θέμα πολιτικής βούλησης η εφαρμογή των νόμων, είναι στο χέρι σας.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Δραγασάκης): Το Προεδρείο χαίρεται για την υψηλού επιπέδου συναίνεση που παρατηρείται στα θέματα που συζητούμε, συνεχίστε όμως, κυρία Υπουργέ.

ΦΩΤΕΙΝΗ ΣΚΟΠΟΥΛΗ (Υφυπουργός Υγείας): Υπάρχει μεγάλη ασάφεια στους φορείς που υλοποιούν ορισμένα πράγματα και στη μεθοδολογία με την οποία τα υλοποιούν. Φορείς, αναγκάζονται να προβούν σε ενέργειες που δεν τους αντιστοιχούν για να καλύψουν κενά και αυτό συμβαίνει γενικώς στη λειτουργία της διοίκησης. Από εκεί και πέρα, αυτοί οι φορείς μπορούν να πάρουν και να εκμεταλλευτούν αυτήν την ανεπάρκεια της ουσιαστικής αρμοδιότητας υλοποίησης και της συγκεκριμένης μεθοδολογίας. Δεν υπάρχει έλεγχος. Λέμε «θα κάνετε αυτό» ή «θα κάνουμε αυτό» και δεν ελέγχουμε αν υλοποιείται.

Θα σας πω ένα άλλο παράδειγμα από το χώρο της δημόσιας υγείας. Παραγγέλνουμε τόσα εμβόλια να σταλούν στο Νομό Ιωαννίνων. Δεν ελέγχουμε –όχι εμείς τώρα αλλά δεν ελέγχονται ποτέ μέχρι σήμερα- αν όντως αυτά τα εμβόλια έχουν φτάσει στον προορισμό τους, αν όντως έχουν γίνει οι εμβολιασμοί, ποιοι έχουν δεχτεί τους εμβολιασμούς. Δεν υπάρχει ένα πισωγύρισμα της πληροφορίας κεντρικά για το αν όντως αυτά έχουν γίνει. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες.

Θα απαντήσω σε ερωτήματα που έχουν τεθεί όσον αφορά την ψυχική υγεία. Ο στόχος όσον αφορά την ψυχική υγεία είναι πρώτον, να επιβιώσει η παρούσα κατάσταση που υπάρχει, γιατί υπάρχει μεγάλο πρόβλημα λόγω του ότι από τις προηγούμενες κυβερνήσεις –χωρίς να είναι αυτό μνημονιακή ρύθμιση και το έχω πει πάρα πολλές φορές εδώ μέσα- έχει κοπεί οριζόντια το 50% της χρηματοδότησης.

Ειρήσθω εν παρόδω, θα ήθελα να ρωτήσω αν όντως έχετε δει προσεκτικά τα μέτρα που προτείνουν οι δανειστές μας και αφορούν την υγεία. Τα έχετε δει ένα-ένα; Θεωρώ ότι τα περισσότερα από αυτά τα μέτρα που προτείνουν οι δανειστές για την υγεία, είναι μέτρα που συμβάλλουν καθοριστικά στον εξορθολογισμό του κόστους και στην εφαρμογή κανόνων λειτουργίας, τόσο του δημοσίου συστήματος όσο και του ιδιωτικού συστήματος αλλά και τις σχέσεις μεταξύ γιατρών και φαρμακοβιομηχανίας.

Συνεχίζοντας για την ψυχική υγεία, όπως ανέφερε και ο κ. Μαντάς, προτεραιότητά μας είναι να ξεκαθαρίσουμε τις ανάγκες και τη λειτουργικότητα κατά τομέα, δηλαδή αυτό που λέτε τομεοποίηση της ψυχικής υγείας.

Δεν μπορεί να υπάρχουν δομές ιδιωτικού δικαίου ψυχικής υγείας σε ένα χώρο, οι οποίες δεν έχουν καμμία σχέση ούτε με τα Κέντρα Ψυχικής Υγείας ούτε με τις δομές στο δημόσιο τομέα ούτε με το νοσοκομείο. Αυτά θα πρέπει να συγκεντρωθούν και να δουλεύουν συνολικά μαζί, ανάλογα με τις ανάγκες του χώρου.

(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Υφυπουργού)

Θα ήθελα εδώ να τονίσω ότι στο χώρο της ψυχικής υγείας έχουν προχωρήσει λίγο τα πράγματα, όσον αφορά, κυρίως την αξιολόγηση και ήδη έχουμε μια αξιολόγηση από θεσμούς η οποία είναι αντικειμενική. Και τα πορίσματα όμως, αυτής της αξιολόγησης, δεν έχουν ληφθεί υπ’ όψιν καθόλου και συνεχίζουμε με τον ίδιο τρόπο. Αυτό που θα κάνουμε εμείς και που αρχίσαμε να κάνουμε είναι να αξιοποιούμε και να προσπαθούμε να εφαρμόσουμε τα πορίσματα της ήδη αξιολογημένης κατάστασης της ψυχικής υγείας στην Ελλάδα.

Ένα άλλο σημείο, το οποίο, βέβαια, έχουμε πει και παλιότερα, είναι οι μη κυβερνητικές οργανώσεις οι οποίες υποστηρίζουν την ψυχική υγεία. Στόχος της παρούσας πολιτικής ηγεσίας, είναι να συνυπάρχουν αυτές οι μη κυβερνητικές οργανώσεις με τον δημόσιο φορέα αλλά θα πρέπει οπωσδήποτε να ελεγχθούν καθοριστικά, διαχειριστικά, νομικά και παράλληλα όπως και οι δομές της δημόσιας ψυχικής υγείας να ελεγχθούν ποιοτικά, τι προσφέρουμε σε αυτές τις δομές.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Δραγασάκης): Κυρία Υπουργέ, αν έχετε την καλοσύνη με το χρόνο, θα μπορούσατε να ολοκληρώσετε;

ΦΩΤΕΙΝΗ ΣΚΟΠΟΥΛΗ (Υφυπουργός Υγείας): Θα ολοκληρώσω σε δύο λεπτά.

Επίσης, σας καταθέτω για να μην μακρηγορώ την πρότασή μας για την αξιοποίηση των ΕΣΠΑ.

(Στο σημείο αυτό η Υφυπουργός Υγείας κ. Φωτεινή Σκοπούλη καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και  Πρακτικών της Βουλής)

Όπως ήδη γνωρίζετε η απορρόφηση των ΕΣΠΑ ιδιαίτερα στην ψυχική υγεία είναι χαμηλή.  Ακόμα και από αυτή την χαμηλή απορρόφηση και από τα προγράμματα, τα οποία είναι στο πρόγραμμα και τα οποία πρέπει να προχωρήσουν, εμείς θεωρούμε ότι πρέπει να μπει ένα φρένο και πρέπει να δώσουμε μια άλλη προοπτική στην κατανάλωση των προγραμμάτων αυτών.

Θα ήθελα όμως να σας μιλήσω, αν είναι δυνατόν γιατί νομίζω ότι είναι σημαντικό…

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Δραγασάκης): Έχουμε υπερβεί το χρόνο.

ΦΩΤΕΙΝΗ ΣΚΟΠΟΥΛΗ (Υφυπουργός Υγείας):  Μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε.

Θα ήθελα να σας μιλήσω για πράγματα τα οποία δεν έχετε επισημάνει όπως είναι η αιμοδοσία, η οποία δουλεύει μια χαρά προς το παρόν, κανένας δεν έχει παράπονο. Αλλά να γνωρίζετε ότι μια φιάλη αίματος, μια μονάδα αίματος στο ελληνικό δημόσιο, δεν είναι δωρεάν. Όλοι νομίζουν ότι το αίμα είναι δωρεάν. Το αίμα στο ελληνικό δημόσιο κοστίζει 400 ευρώ η μονάδα χωρίς να υπολογίσουμε μέσα, την μισθοδοσία και τις υποδομές, ενώ αγοράζουμε αίμα από την Ελβετία με 137 ευρώ. Άρα έχουμε πάρει μέτρα τα οποία ελπίζουμε ότι θα ευοδωθούν στη συγκεντροποίηση του ελέγχου του αίματος.

Εδώ θέλω να σας τονίσω και άλλο ένα θέμα. Μέχρι σήμερα οι διαγωνισμοί των αντιδραστηρίων, οι οποίοι έχουν γίνει για να πάρουμε τα αντιδραστήρια, έχουν γίνει με μια μεγάλη νομιμοφάνεια. Και αυτή η νομιμοφάνεια, στηρίζεται στο ότι υπήρχαν διακομματικές επιτροπές για την προμήθεια. Σας πληροφορώ πολύ ότι το κόστος των προμηθειών των αντιδραστηρίων, είναι τεράστια ψηλό σε σχέση με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Άρα, θα πρέπει να ελεγχθεί πάρα πολύ έντονα η δραστηριότητα και η αποτελεσματικότητα η ουσιαστική, των διακομματικών, αυτών επιτροπών.

ΣΥΜΕΩΝ ΚΕΔΙΚΟΓΛΟΥ: Σοβαρή καταγγελία αυτό που λέτε, για τη νομιμοφάνεια!

ΦΩΤΕΙΝΗ ΣΚΟΠΟΥΛΗ (Υφυπουργός Υγείας):  Υπάρχει νομιμοφάνεια. Σε όλα που έχουν γίνει μέχρι σήμερα υπάρχει πλήρης νομιμοφάνεια. Αλλά τα αποτελέσματα είναι κάπως διαφορετικά.

Θα ήθελα να καταλήξω, με έναν άλλο τομέα που είναι η δημόσια υγεία.

Το Υπουργείο, έχει δύο εργαλεία για τη δημόσια υγεία. Έχει το Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού και το ΚΕΕΛΠΝΟ. Και τα δύο αυτά ιδρύματα είναι ιδιωτικού δικαίου και έχουν μία σχέση με το Υπουργείο, το ένα μεν σαφή, το άλλο δε ασαφή. Δεν θα μιλήσω ιδιαίτερα. Μπορούμε σε μία άλλη συνεδρίαση –διότι έχουμε περάσει το χρόνο- να σας πούμε αναλυτικά το τι συμβαίνει. Αλλά αναδεικνύεται και από τη σχέση του κράτους με τις μη κυβερνητικές οργανώσεις και με όλα τα πρόσωπα, τους οργανισμούς ιδιωτικού δικαίου, ότι δεν είναι ώριμη ακόμα αυτή η σχέση μεταξύ του ιδιωτικού και του δημοσίου και χρειάζεται οργανωτική ρύθμιση, νομοθετική ρύθμιση, ώστε ούτε να εκμεταλλεύεται ο ιδιωτικός φορέας το δημόσιο και να βοηθάει ο ιδιωτικός φορέας το δημόσιο και το δημόσιο να βοηθάει τον ιδιωτικό φορέα.

Θα ήθελα να τελειώσω με μία πρόταση την οποία έχουμε κάνει και ελπίζω ότι θα προωθήσουμε, που αφορά τη δημόσια υγεία, η οποία δεν έχει κανένα κόστος και αφορά τα χρόνια νοσήματα φθοράς, ιδιαίτερα την παχυσαρκία, τον διαβήτη και τα καρδιαγγειακά και αυτό συνίσταται στο να γυρίσουμε στην ελληνική μεσογειακή μας διατροφή.

Η ομογενοποίηση της διατροφής και η προσπάθεια της παγκόσμιας βιομηχανίας να εισάγει σε όλους τους πληθυσμούς μια αντίληψη για τη διατροφή η οποία είναι εντελώς διαφορετική από αυτήν του τοπικού χαρακτήρα της διατροφής έχει οδηγήσει, έχει συμβάλλει σε πάρα πολύ μεγάλο ποσοστό σε αυτήν την ανάπτυξη των διαφόρων νοσημάτων φθοράς.

Εμείς δεν έχουμε να ψάξουμε να βρούμε ειδικά λάδια τα οποία να είναι φιλικά για τον οργανισμό μας, δεν έχουμε να ψάξουμε να βρούμε ειδικά φρούτα για να προσπαθήσουμε να βελτιώσουμε την υγεία μας, απλώς να ακολουθήσουμε τις διατροφικές συνήθειες της γιαγιάς μας.

Και τελικά θα σας παρακαλούσα, στο πλαίσιο της δημόσιας υγείας –το έχω πει και στην προηγούμενη συνάντηση με την επιτροπή κοινοτικού ελέγχου- να δώσετε το καλό παράδειγμα για μια άλλη προσπάθεια η οποία γίνεται και αφορά τη δημόσια υγεία, για έναν σοβαρό κίνδυνο που είναι το κάπνισμα.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Δραγασάκης): Με συγχωρείτε, κυρία Υπουργέ, μην το ανοίξουμε αυτό. Συμφωνώ απόλυτα μαζί σας αλλά έχετε εξαντλήσει και το χρόνο της τριτολογίας.

ΦΩΤΕΙΝΗ ΣΚΟΠΟΥΛΗ (Υφυπουργός Υγείας): Προτείνω ότι η Βουλή θα πρέπει να είναι ελεύθερη καπνίσματος. Για να πετύχουμε όμως αυτό προτείνω ότι κάθε Βουλευτής, υπάλληλος ή επισκέπτης ο οποίος καπνίζει, μέσα στο χώρο της Βουλής, τη μέρα που καπνίζει να πληρώνει 10 ευρώ.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Δραγασάκης): Μάλιστα


επιστροφή