Πρακτικά Παρασκευή 8 Μαρτίου 2013

ΙΕ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

ΣΥΝΟΔΟΣ Α΄

 

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΡΜΑ΄

Παρασκευή  8 Μαρτίου 2013

 

ΦΩΤΕΙΝΗ ΣΚΟΠΟΥΛΗ (Υφυπουργός Υγείας): Ευχαριστώ την κυρία Πρόεδρο, η οποία με πρότεινε για να είμαι ομιλήτρια εκ μέρους της Κυβέρνησης.

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, εγώ θα μιλήσω κάπως διαφορετικά. Δεν είμαι πολιτικός. Βρίσκομαι εδώ για ένα διάστημα. Ο ρόλος μου είναι καθαρά επιτελικός.

Εσείς κι εγώ βρισκόμαστε σε αυτά τα έδρανα γιατί όντως έχουμε ξεπεράσει ορισμένα προβλήματα της γυναίκας. Έχοντας ζήσει σε ένα κατάλληλο περιβάλλον και με μία –πιθανότατα- αυτοεκτίμηση και ικανότητα αυτοδιάθεσης, βρισκόμαστε σε αυτούς τους χώρους, οι οποίοι νομίζω ότι είναι αρκετά υψηλοί μέσα στην κοινωνία και αποτελούμε ίσως ένα μικρό αριθμό τέτοιων γυναικών στην Ελλάδα.

Όπως έχετε αναφέρει όλοι εδώ, η γυναίκα έχει πετύχει πάρα πολλά πράγματα, μπαίνοντας σε έναν κόσμο έξω από το σπίτι, σε έναν κόσμο που ήταν χτισμένος από τους άντρες. Δουλέψαμε μέσα σε αυτόν τον κόσμο με ένα πρότυπο ανδρικό που έχει δύο σκέλη: ή να τους μοιάσουμε ή να τους αρέσουμε. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό.

Παρά την ύπαρξη αυτού του προτύπου όμως, έχουμε κερδίσει πολλά πράγματα. Έχουμε ωστόσο μία βιολογία η οποία μάς καθορίζει και η οποία συχνά επικρατεί. Όμως, αρκετές φορές παραβιάζεται κατάφωρα. Τέτοιες παραβιάσεις, βέβαια, γίνονται και χωρίς να είμαστε σε αυτήν την «αρένα», στην προσπάθειά μας να απελευθερωθούμε. Έτσι, ενίοτε παραβιάζουμε τη φύση μας, αφού, για παράδειγμα, ευρισκόμενες εδώ, πολλές φορές αναγκαζόμαστε να απαντήσουμε βίαια. Αυτό είναι μία παραβίαση της φύσης μας.

Έχουμε πετύχει, βέβαια, στο να αναγνωρίσουμε τη σεξουαλικότητά μας, όμως πολλές φορές αυτό φτάνει σε ένα άλλο άκρο, προκαλώντας αντιδράσεις απ’ το άλλο φύλο. Έτσι, έχουμε οδηγηθεί σε μια ομογενοποίηση και μια μείωση της σεξουαλικότητας απέναντι στο άλλο φύλο, το οποίο τελικά δεν είναι θετικό. Δεν βοηθάει ούτε τη διαιώνιση του είδους αυτή η κατάσταση.

Θα σταθώ, βέβαια, μόνο στη βιολογία, θέτοντας έναν άλλο σημαντικό παράγοντα, τον παράγοντα της βιολογίας της γυναίκας-μάνας. Η βιολογία της γυναίκας-μάνας είναι μοναδική. Δεν μπορεί να αντικατασταθεί. Και αυτή έχει παραβιαστεί παράφορα από όσες από εμάς έχουμε μπει μέσα στα κανάλια της απελευθέρωσης με τα ανδρικά πρότυπα.

Το ποσοστό των Ελληνίδων που θηλάζουν για έξι μήνες τουλάχιστον είναι κάτω από 6%. Θα πει κανείς «εντάξει, πρέπει να δουλεύω και δεν μπορώ να θηλάζω, θα χάσω την καριέρα μου και δεν μπορώ να θηλάζω». Ο θηλασμός, όμως, όπως σίγουρα οι περισσότερες γνωρίζετε, είναι ένα βιολογικό φαινόμενο, το οποίο είναι καθοριστικό για τη σωστή βιολογική ανάπτυξη του παιδιού αλλά και την ψυχολογική ανάπτυξη, τόσο του παιδιού όσο και της μάνας.

Ένα παιδί που θηλάζει παθαίνει πολύ λιγότερο αλλεργία. Για ένα παιδί που θηλάζει, δεν χρειάζεται να ξοδεύει το σπίτι του τόσα χρήματα για να παίρνει τα γάλατα. Η βιομηχανία, όμως, η οποία κάνει τη δουλειά της, δεν προτείνει ότι ο θηλασμός είναι ο καλύτερος τρόπος για να μειώσουμε τις επιπτώσεις της μη σωστής διατροφής στους πρώτους μήνες της ζωής του παιδιού.

Εδώ θα ήθελα να θίξω ένα άλλο κομμάτι που –εκτός από τα οφέλη του θηλασμού- αφορά τα παιδιά, τα οποία εξαρτώνται από τη μάνα. Τα φυσιολογικά αντανακλαστικά των παιδιών, του κορεσμού και της πείνας, τα παραβιάζουμε κατάφωρα. Γιατί; Διότι δεν ασχολείται η μάνα με το παιδί της.

Επίσης, επειδή η Ελληνίδα μάνα δεν ασχολείται με το παιδί και δεν ενδιαφέρεται ουσιαστικά για το τι θα φάει το παιδί, η ελληνική διατροφή έχει βγει εντελώς από το σιτηρέσιο των Ελλήνων. Μόνο 8% έως 10% των Ελλήνων ακολουθούν την ελληνική διατροφή. Το τι θα τρως όταν μεγαλώσεις, όμως, καθορίζεται από την ηλικία από μηδέν έως τριών ετών.

Η γυναίκα-μάνα είναι καθοριστικός μοχλός για τη συμπεριφορά αυτού του νέου οργανισμού στο μέλλον και για το ποια θα είναι η επιλογή του, όσον αφορά στη διατροφή. Θα μου πείτε «τι μας λέτε τώρα;». Αυτό που ζητάω, το ζητάω απ’ τις ίδιες τις γυναίκες και είναι καθαρά φεμινιστικό και είναι καθαρά πολιτικό. Ο θηλασμός είναι δική μας ιστορία. Δεν επιβάλλεται ούτε απ’ το κράτος ούτε από κανέναν.

Ως προς το τι θα δώσουμε στα παιδιά μας να τρώνε, για να τα βοηθήσουμε να κρατήσουν τα φυσιολογικά αντανακλαστικά τους, ώστε να μην παρουσιάσουν παχυσαρκία και να μη μπουν σ’ αυτόν τον κυκεώνα της ομογενοποιημένης, κακώς εννοούμενης διατροφής -η οποία εξασφαλίζει μόνο θερμιδικό ισοζύγιο- αλλά για να κρατήσουμε τις ιδιαιτερότητες του χώρου μας, οι οποίες έχουν μεγάλη σημασία για την κουλτούρα του τόπου μας, ο μόνος κινητήριος μοχλός είναι η γυναίκα.

Ζητώ τόσο από τις γυναίκες στα διάφορα κόμματα όσο και από τις γυναικείες οργανώσεις και από τις αντίστοιχες επιτροπές να κάνουμε μια προσπάθεια, η οποία να οδηγεί στην αύξηση του χρόνου ενασχόλησης της γυναίκας με το παιδί της τα πρώτα τρία χρόνια.

Τι προτείνω συγκεκριμένα; Το προτείνω σε εσάς, για να πάει αλλού. Προτείνω οι γυναίκες να έχουν την ευχέρεια να λείπουν από τη δουλειά τους και να είναι κοντά στα παιδιά τους τα πρώτα χρόνια της ζωής τους.

Πώς μπορεί να γίνει αυτό; Θα μπορούσαμε, παραδείγματος χάριν, τώρα που υπάρχει αυτή η  οικονομική δυσπραγία και η ανάγκη να μειωθούν οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι νεαρές γυναίκες που είναι στο δημόσιο και θέλουν να τεκνοποιήσουν να μείνουν για μεγαλύτερο διάστημα στο σπίτι τους. Πιθανόν να παίρνουν μισό μισθό, αλλά να έχουν τη δυνατότητα να έχουν πρόσβαση στα ελληνικά προϊόντα διατροφής στη μισή τιμή, για τρία χρόνια από τότε που γεννούν, με ένα voucher, με μία κάρτα.

Είναι πάρα πολύ σημαντικό το πώς ανατρέφονται τα παιδιά εκτιμώντας μόνο και μόνο το βιολογικό παράγοντα -δεν μιλώ για εκπαίδευση και για ψυχολογία- τα πρώτα τρία χρόνια της ζωής τους. Θεωρώ ότι μόνες μας, όπως έχουμε πετύχει τόσες άλλες κατακτήσεις, πρέπει να δούμε ανοικτά ποια είναι ουσιαστικά τα προβλήματα σήμερα σε έναν κόσμο, ο οποίος είναι μεταμοντέρνος, είναι μεταφεμινιστικός.

Σας ευχαριστώ.


επιστροφή