Συνέντευξη Τύπου πολιτικής ηγεσίας ΥΥΚΑ – Δημάρχου Αθηναίων Γιώργου Καμίνη στην παρουσίαση του προγράμματος: «Δράσεις Δημόσιας Υγείας σε εθνικό επίπεδο - Συνεργασία με το Δήμο Αθηναίων για το Κέντρο της Πόλης
15/12/2011Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2011
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Συνέντευξη Τύπου πολιτικής ηγεσίας ΥΥΚΑ – Δημάρχου Αθηναίων Γιώργου Καμίνη στην παρουσίαση του προγράμματος: «Δράσεις Δημόσιας Υγείας σε εθνικό επίπεδο - Συνεργασία με το Δήμο Αθηναίων για το Κέντρο της Πόλης»
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗΣ: Να καλημερίσουμε τους φίλους Δημοσιογράφους που έχουμε εδώ, να πω εγώ μια κουβέντα και να ετοιμάσουμε το πλαίσιο.
Προς τους φίλους Δημοσιογράφους, λοιπόν, να πω ότι σήμερα είμαστε εδώ πέρα, για να συντονίσουμε και να συνδυάσουμε και να αναφέρουμε μια σειρά από δράσεις, που είναι σε εξέλιξη στο Δήμο της Αθήνας και στο Υπουργείο Υγείας, με σκοπό να βελτιώσουμε τις προσπάθειες που κάνουμε να κερδίσουμε πάλι το κέντρο της Αθήνας.
Έχουν γίνει ενέργειες τον τελευταίο ένα χρόνο κι έχουμε αρχίσει ήδη να βλέπουμε καρπούς. Θέλουμε να είμαστε πολύ πιο συστηματικοί και συγκεκριμένοι, να μας κρίνετε και να μας ελέγχετε αλλά ταυτόχρονα να βλέπετε και την προσπάθεια την οποία κάνουμε.
Θεωρούμε ότι μπορούμε στο κέντρο της Αθήνας να έχουμε μια μεγάλη ανακούφιση το επόμενο διάστημα, υπήρξαν δράσεις πρόληψης και προαγωγής σε πρώτο και δεύτερο επίπεδο, που ξεκινήσαμε στα σχολεία του κέντρου της Αθήνας με τους πάρα πολλούς μαθητές μετανάστες.
Και στα δημοτικά ιατρεία, κάνοντας προσυμπτωματικούς ελέγχους τους οποίους θα εντείνουμε το επόμενο διάστημα και με παρεμβάσεις στις Λέσχες Φιλίας του κέντρου της Αθήνας με σκοπό να στηρίξουμε και τους γεροντότερους.
Υπάρχει κι ένα άλλο πεδίο το προνοιακό και το ψυχικό που προσπαθούμε να στηρίξουμε και να συντονίσουμε μια σειρά προνοιακές δράσεις ανάμεσα στις δομές που έχουμε από το Υπουργείο Υγείας, τις προνοιακές δομές, τις προσπάθειες που κάνει ο Δήμος και τις προσπάθειες που κάνουν πολλές από τις ΜΚΟ.
Το μνημόνιο λοιπόν συνεργασίας έχει αυτά τα τρία επίπεδα, έχει έναν συγκεκριμένο άξονα συνεργασίας που στηρίζει το Δήμο ανάμεσα στο Δήμο και το Υπουργείο Υγείας και βεβαίως είναι γνωστό ότι συντονίζονται μια σειρά Υπουργεία ακόμα με παράλληλες δράσεις πάνω μας και σε αυτό θα ήθελα τον κ. Δήμαρχο και τον κ. Υπουργό να κάνουν τις δηλώσεις τους.
ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Να πω δυο λόγια για να υπογράψουμε μετά;
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Όπως νομίζετε.
ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Κατ’ αρχάς, κυρίες και κύριοι, ξεκινάω από κάτι που είπε ο κ. Δημόπουλος, γιατί πιστεύω ότι δεν υπάρχει χώρα χωρίς πρωτεύουσα και δεν υπάρχει πρωτεύουσα χωρίς τους κατοίκους της να είναι κύριοι του βασικού της κέντρου.
Αυτό που μας έχει συμβεί εδώ στην Ελλάδα είναι πρωτοφανές και είμαστε εδώ επειδή θέλουμε σε πολύ λίγο χρόνο να αλλάξουμε αυτή την κατάσταση. Δικαιούμαστε να μιλάμε; Ναι. Γιατί δικαιούμαστε να μιλάμε εμείς ως Υπουργείο Υγείας; Γιατί παλεύουμε και έχουμε ήδη και κάποιες επιτυχίες που μας νομιμοποιούν να εκφέρουμε λόγο σήμερα ενώπιον σας.
Χωρίς αυτές τις επιτυχίες θα ήταν μία από τα ίδια το να ήμασταν σήμερα εδώ φορείς, οι πιο επίσημοι του Ελληνικού Κράτους και της Αθήνας, και να σας λέγαμε τις γνωστές γενικότητες που δεν καταλήγουν πουθενά και τις οποίες βαριούνται οι άνθρωποι των μέσων ενημέρωσης, γιατί γνωρίζουν καλά ότι τις βαριέται με τρόπο αφόρητο ο Έλληνας πολίτης, που τα έχει ακούσει όλα, αλλά πολλά δεν τα έχει δει.
Η απόσταση ανάμεσα στις δηλώσεις προθέσεων και στις πράξεις, επειδή συνήθως είναι πάρα πολύ μεγάλη στην Ελληνική Πολιτεία, έχει οδηγήσει τον κόσμο να μην ακούει και να μην θέλει να ακούει. Είμαστε, λοιπόν εδώ, επειδή έχουμε κάποιες πρώτες επιτυχίες σε έναν αγώνα, που πρέπει σε σύντομο χρονικό διάστημα να τελειώσει επιτυχώς, σε έναν αγώνα ανάκτησης της πρωτεύουσας της Ελλάδος, σε έναν αγώνα να αποδοθεί το κέντρο της Αθήνας στους πολίτες και τους ανθρώπους της.
Ποιες είναι αυτές οι πρώτες επιτυχίες; Αναφέρομαι πρώτα απ’ όλα πάνω απ’ όλα στα ζητήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά και τον ΟΚΑΝΑ. Αναφέρομαι πρώτα απ’ όλα πάνω απ’ όλα στην τήρηση των υπεσχημένων, στην ταυτότητα δηλώσεων και πράξεων που έφερε τη Θεσσαλονίκη να έχει λίστα αναμονής από τέσσερα χρόνια τις είκοσι ημέρες παρακαλώ.
Επίσης, τον Πειραιά να μην έχει πια πρόβλημα στο ιστορικό και εμπορικό του κέντρο κανένα και να έχουμε διαρκώς μηνύματα ευχαριστηρίων από δικηγορικά γραφεία, από μικρά καταστήματα, από μεγάλα καταστήματα, από ανθρώπους που ανέκτησαν το βιος τους.
Και για να έρθω στο θέμα μας και στην Αθήνα με το κλείσιμο των μονάδων παροχής θεραπείας του ΟΚΑΝΑ στην Καπποδιστρίου, αλλά και στα Εξάρχεια και την απορρόφηση δύο χιλιάδων θεραπευομένων στα νοσοκομεία της Αττικής.
Αυτή, κυρίες και κύριοι, είναι μια επιτυχία και αυτή είναι και μία πραγματικότητα κι ένοιωσα τιμή όταν καταστήματα της περιοχής της οδού Καπποδιστρίου μου έστειλαν γραπτές ευχαριστίες. Ένοιωσα τιμή, γιατί κατάλαβα ότι κάποιες φορές έχει νόημα να είσαι κάτοχος ενός δημόσιου αξιώματος που σου δίνει ο λαός.
Κι επειδή δεν τελείωσε ο αγώνας εδώ στην Αθήνα, αλλά έχει κάνει μια καλή αρχή, θα πρέπει να συγκεντρώσουμε και τα ανθρώπινα κουφάρια που έχουν παραμείνει στην οδό Τοσίτσα κυρίως, κάνοντας το κανάλι και για τους υπόλοιπους φίλους που περιμένουν να βρουν θεραπεία.
Ήταν μεγάλος ο αριθμός των δύο χιλιάδων, που έχουμε κάνει την κατανομή τους στα νοσοκομεία της Αττικής, ήταν μεγάλος ο αριθμός και δεν μας επέτρεψε αμέσως να κάνουμε και το κανάλι των άλλων χιλίων, των τελευταίων χιλίων, για να γίνει κι εδώ τους επόμενους μήνες η αναμονή από εφτά χρόνια και τρεις μήνες που ήταν είκοσι μέρες.
Τώρα έχουμε πέσει κάτω από πέντε χρόνια στον κατάλογο αναμονής και σε λίγους μήνες, μέχρι το τέλος του χειμώνα, θα έχουμε εξαλείψει κι εδώ τη λίστα της ντροπής, όπως πολύ σωστά την είχε χαρακτηρίσει ο κ. Καραμανλής, αλλά δεν την εξάλειψε, τη χαρακτήρισε επιτυχώς και την κοίταγε να αυξάνεται τη λίστα αυτή.
Ας γυρίσουμε με βάση αυτό το πρώτο δεδομένο, την υπόσχεσή μας ότι αυτό τελειώνει μέσα στο χειμώνα, την υπόσχεσή μας ότι θα πάρουμε, όχι μόνον, αυτούς που θέλουν να μπουν στα προγράμματα κι ακόμα περιμένουν να τους βάλουμε στα νοσοκομεία, αλλά θα συλλέξουμε κι αυτούς που δεν μπαίνουν στα προγράμματα επειδή δεν θέλουν.
Και αυτοί είναι τα θύματα του εμπορίου, αλλά και οι άνθρωποι οι οποίοι πληγώνουν και τον εαυτό τους και τους συγγενείς τους που τους βλέπουν έτσι, αλλά και τους κατοίκους του κέντρου της Αθήνας περιφερόμενοι στην κατάστασή τους.
Αφού τους συλλέξουμε και τους βοηθήσουμε κι αυτούς εμείς θα έχουμε κάνει αυτό που θα μπορούσαμε να κάνουμε στο σχεδιασμό στη λήψη απόφασης και στην εκτέλεση μόνοι μας απολύτως, ως Υπουργείο Υγείας. Ξαναλέω, σχεδιασμό, απόφαση, εφαρμογή μόνοι μας, δεν χρειαστήκαμε κανέναν.
Θέλουμε μόνο μια καλή κουβέντα και ο Δήμαρχος Αθηναίων, ο κ. Καμίνης, την είχε για μας. Δεν τελειώσαμε, όμως, δυστυχώς, υπάρχουν κι άλλα θέματα υγείας πολύ μεγάλα, πολύ σοβαρά, που έχουν ακουστεί. Συνοψίζω με δύο φράσεις για τα μεγάλα.
Θέμα υγείας δημιουργείται από την αδήλωτη παράνομη πορνεία. Το είπαμε μία, το είπαμε δύο, το είπαμε πολλές φορές, αναδείξαμε τα στατιστικά στοιχεία, ούτε ρατσιστές είμαστε, ούτε έχουμε κανένα πρόβλημα με αυτή τη δραστηριότητα, αρκεί να είναι δηλωμένη, άρα να ελέγχεται από πλευράς υγείας.
Επειδή το Υπουργείο μας είναι στο κέντρο της Αθήνας, όπως είναι και ο Δήμος της Αθήνας, έχουμε και εικόνα οι ίδιοι του τι ακριβώς συνέβη τους περασμένους μήνες. Παράγωγο της παράνομης μετανάστευσης το φαινόμενο αυτό, μας δημιούργησε προβλήματα επέκτασης του AIDS, 1250% η αύξηση, όπως το ΚΕΕΛΠΝΟ με τις έρευνές του έχει αποδείξει.
Και φαινόμενο μέσα πια σε μικρό βαθμό στην ελληνική οικογένεια εκ μεταφοράς, από την παράνομη μετανάστρια που γίνεται θύμα των κυκλωμάτων της αδήλωτης πορνείας, στον Έλληνα πελάτη, στην ελληνική οικογένεια. Εδώ κάτι πρέπει να κάνουμε.
Η μάχη κατά των ναρκωτικών είναι μια μάχη ταυτοχρόνως και κατά της εξάπλωσης του AIDS, γιατί ένα πολύ μεγάλο μέρος, πάνω από το μισό των φορέων εκδίδονται και δημιουργούν αυτόν τον πολλαπλασιασμό του προβλήματος με τη θανατηφόρο αυτή ασθένεια, την καταστροφική αυτή ασθένεια. Άρα, εδώ ο ΟΚΑΝΑ έχει βοηθήσει ήδη.
Ολοκλήρωσε το έργο του; Όχι κυρίες και κύριοι. Αύριο εκκινεί μία επόμενη φάση, από την κα Μαλλιώρη. Ένα εκατομμύριο σύριγγες νέας τεχνολογίας που αφήνουν λίγο υπόλοιπο αίματος μετά τη χρήση και αποτελούν από μόνες τους έναν περιορισμό στη μετάδοση της ασθένειας.
Θα αρχίσουν να διανέμονται από τους εργάτες στο δρόμο και θα είμαι κι εγώ αύριο σε ένα συνεργείο από αυτά για να μπορέσω να ενημερώσω με αυτόν τον τρόπο πάνω στη δουλειά, πάνω στην πράξη ότι αυτή η δραστηριότητα για τη διανομή του ενός εκατομμυρίου των νέων συριγγών έχει ξεκινήσει, και ταυτοχρόνως ίδιος αριθμός απ’ ό, τι με ενημερώνει η κα Μαλλιώρη σε προφυλακτικά.
AIDS ως παράγωγο της παράνομης μετανάστευσης, ως παράγωγο της εξάπλωσης και της παραμονής με αυτόν το χύμα τρόπο όπως ήταν των ναρκομανών, των εξαρτημένων ανθρώπων, των συνανθρώπων μας που έχουν χτυπηθεί από την ασθένεια αυτή.
Εδώ εμείς κάνουμε αυτό που έχουμε να κάνουμε. Προσπαθούμε να κινητοποιήσουμε την κοινή γνώμη. Δεν έχουμε πολλά χρήματα για προγράμματα. Άρα ό, τι θα πει ο Γιώργος Καμίνης, ό, τι θα πω εγώ, ό, τι θα πει ο κ. Τιμοσίδης, ό, τι θα πει ο κ. Μπόλαρης, ό, τι θα πουν οι Γενικοί Γραμματείς του Υπουργείου, ο κ. Παταβούκας, ο κ. Κατριβάνος, ο κ. Πολύζος, ο κ. Δημόπουλος, ό, τι θα πούμε εμείς δηλαδή, είναι βοήθεια στην ενημέρωση, που γίνεται αυτοπροσώπως. Κρίμα, μακάρι να είχαμε πάρα πολλά χρήματα, να βομβαρδίζαμε μέσω της τηλεοράσεως και του ραδιοφώνου τους πάντες. Δεν μπορούμε.
Θα κάνουμε κάτι, είμαι στην πορεία να κάνουμε κάτι, αλλά δεν μπορεί να είναι πάρα πολύ μαζικό, δεν μπορεί να είναι καταιγιστικό. Πρέπει, λοιπόν, αυτό που κάνουμε σήμερα με τον κ. Καμίνη και τους συναδέλφους στο Υπουργείο, την πολιτική ηγεσία, να το κάνουμε συνεχώς. Κάποιος θα μας ακούσει, κάποιος θα συγκινηθεί.
Συγκινήθηκε πριν από λίγες ημέρες στο κέντρο της Αθήνας, στην Πλατεία Βικτωρίας κοντά, ένα Ινστιτούτο Δημοσιογραφίας. Πήγαμε. Θα συγκινηθεί ένα εμπορικό κατάστημα; Και εκεί θα πάμε. Ένας περιπτεράς; Και εκεί θα πάμε. Όποιος συγκινείται και πολλαπλασιάζει την εμβέλεια του λόγου μας, είναι σύμμαχός μας, και γι' αυτό σήμερα είμαστε εδώ μαζί με τον κ. Καμίνη για να μιλήσουμε γι' αυτά.
Τελειώνουμε εδώ; Όχι. Με την κίνηση που δημιουργούμε, κινητοποιείται και ο υπόλοιπος κρατικός μηχανισμός. Εμείς είμαστε σε συνεργασία με τον κ. Παπουτσή. Η Αστυνομία μας ζήτησε εδώ και καιρό τα στοιχεία αυτά για την αδήλωτη πορνεία επί της μεταναστεύσεως προερχομένης, της παρανόμου, και τα δώσαμε αυτά τα στοιχεία, γιατί γεννιόνται θέματα υγείας, δημόσιας υγείας, και η Αστυνομία με αυτό το απόλυτο στοιχείο, που είναι έγκυρο, που δεν είναι προσχηματικό, εξοπλίζεται για να μπορεί να κάνει τα δικά της καθήκοντα.
Είναι λάθος να ζητάμε από την Αστυνομία, από τη Δημοτική Αστυνομία να κάνει τα πάντα. Δεν είναι ένα αστυνομικό κράτος η Ελλάδα. Όταν εμείς, όμως, τους εξοπλίσουμε, οι άλλοι φορείς με τα απαραίτητα στοιχεία, και αυτοί μπορεί να κάνουν τη δουλειά τους, γιατί και αυτοί αντιμετωπίζουν προβλήματα από τις συμβάσεις, ευρωπαϊκές και άλλες, των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, προβλήματα απέναντι των δικαιωμάτων ανθρωπιάς, προβλήματα που σχετίζονται με την αξιολόγηση, την ανάγκη αξιολόγησης σε μια δημοκρατική κοινωνία των αιτήσεων περί χορήγησης ασύλου, που στην Ελλάδα είναι πολύ μεγάλες σε αριθμό, πολλές σε αριθμό.
Και έχω πραγματικά υπογραμμίσει την αξία της δουλειάς που γίνεται. Όταν μου είπε ο κ. Παπουτσής ότι 20.000 άνθρωποι εξετάζονται κατ’ έτος στην Ελλάδα, στην Ελλάδα της κρίσης και των προβλημάτων σε ό, τι αφορά στο αίτημά τους περί χορήγησης ασύλου και οι πιο πολλοί από αυτούς. Επειδή είναι προσχηματικές οι αιτήσεις τους, με τις νόμιμες διαδικασίες, επαναπροωθούνται.
Άρα, λοιπόν, σε αυτό το πλαίσιο, που το σεβόμαστε, κινητοποιήθηκε το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, κι αυτό είναι μια ανακοίνωση από την πλευρά μας, στο πλαίσιο της συλλογικής δουλειάς που γίνεται υπό τον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης τον Θεόδωρο Πάγκαλο, για να φύγουν από τη χώρα εκείνες οι γυναίκες οι οποίες είναι φορείς και ταυτοχρόνως εκδίδονται με τρόπο αδήλωτο, δηλαδή παράνομο.
Για να καταλάβετε τι σας λέω και για ποιο φαινόμενο πρόκειται, και με αυτό θα κλείσω. Σας δίνω ορισμένα στοιχεία του ΚΕΕΛΠΝΟ. Σύμφωνα με τα στοιχεία που μας έδωσε – και που αφορούν 600 οίκους ανοχής και studios οι οποίοι ελέγχτηκαν – η κυρία Κρεμαστινού, 7 λειτουργούσαν νόμιμα και από τα 20.000 περίπου εκδιδόμενα άτομα, μόνο τα 1.200 βρέθηκαν δηλωμένα, δηλαδή άτομα τα οποία τα περνάνε από τους απαραίτητους ιατρικούς ελέγχους.
Στους 400 από αυτούς τους 600 οίκους το ΚΕΕΛΠΝΟ έχει κάνει έρευνες. Αυτή είναι η δουλειά μας, και το πόρισμά μας παραλαμβάνει το υπόλοιπο κράτος για να το διεκπεραιώσει. Αν δεν γίνουν αυτά, αν το ένα φαινόμενο, όπως μας παρουσιάζεται με ένταση, δεν το αντιμετωπίζουμε, αν δεν λύνουμε επιμέρους, το όλον δεν θα λυθεί.
Εμείς δεν είμαστε αρμόδιοι να λύσουμε το όλον, δηλαδή το πρόβλημα της αποκατάστασης του ιστορικού κέντρου της Αθήνας και την επανάκτηση της ιδιοκτησίας του από τους Έλληνες πολίτες, από τους Αθηναίους, από τους κατοίκους. Το όλον αυτό ως πρόβλημα δεν θα λυθεί αν δεν πλαγιοκοπηθεί. Κι εμείς ως Υπουργείο Υγείας κάνουμε αυτό.
Εκτιμάμε πάρα πολύ τη δράση του Δημάρχου Αθηναίων και τον ίδιο τον Δήμαρχο Αθηναίων. Θέλουμε να είμαστε στο πλευρό του όσο μπορούμε. Έχουμε κι εμείς ελλείψεις στη δουλειά μας. Έχουμε κι εμείς παραλείψεις στο έργο μας.
Κάνουμε αυτό ανάμεσα σε άλλα πολλά, εν καιρώ κρίσης, με λίγους πόρους, με το 20% του προϋπολογισμού του Υπουργείου Υγείας για το 2009, το 20 λιγότερο, και με 30% παραπάνω ασθενείς στα δημόσια νοσοκομεία, κυρίες και κύριοι. Αυτός είναι ο εφιάλτης του Υπουργείου Υγείας αυτή τη στιγμή, και αυτό το πρόβλημα προσπαθούμε να λύσουμε.
Θέλω να ευχαριστήσω πάρα πολύ τον κ. Καμίνη. Να βάλω την υπογραφή μου στο πρωτόκολλο συνεργασίας που σχετίζεται με το έργο, όπως το έχουμε καταλάβει και όπως το προανέφερα και να τον ευχαριστήσω και πάλι και για τη σημερινή προσπάθεια που κάνουμε να ενημερώσουμε τους Αθηναίους για τα όσα προσπαθούμε να κάνουμε, άλλα επιτυχώς, άλλα όχι.
Γ. ΚΑΜΙΝΗΣ: Εγώ ακόμα δεν έχω κλείσει ένα χρόνο θητείας, αλλά η σημερινή ημέρα είναι πάρα πολύ σημαντική. Είναι πολύ σημαντική γιατί κάποια πράγματα τα οποία καιρό τα συζητούσαμε και τα σχεδιάζαμε, τώρα πλέον είμαστε σε θέση όχι μόνο να τα ανακοινώσουμε, αλλά και να τα εφαρμόσουμε.
Όπως καταλαβαίνετε, για μία Δημοτική Αρχή η οποία σχετικά πρόσφατα έχει αναλάβει τα ινία του Δήμου, αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό. Μου έρχεται πάρα πολύ συχνά και το έχω αναφέρει και μία φράση του Γιάννη Μπουτάρη στο μυαλό.
Όταν τον ρώτησαν πώς είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζει και πώς αισθάνεται, είπε : φανταστείτε ότι είσαι κυβερνήτης σε ένα μεγάλο δεξαμενόπλοιο, σε ένα τάνκερ και πας να το στρίψεις, να το πας πίσω από εκεί που ερχόταν. Όποιοι ξέρουν από τέτοια πράγματα καταλαβαίνουν πόσο μεγάλη μανούβρα είναι και το χρονικό διάστημα που χρειάζεται.
Γιατί εδώ πέρα το ξέρουμε, το απέδειξε και η έκθεση του ΟΟΣΑ, πια μας το είπε πάρα πολύ καθαρά, ένα από τα 2 – 3 μεγαλύτερα προβλήματα της χώρας, για πολλούς το μεγαλύτερο, για την ανάταξη της χώρας, είναι η δημόσια διοίκηση της χώρας, όπου μία από τις παθογένειές της είναι ότι βλέπεις ότι μέσα στον ίδιο Δήμο, έναν τεράστιο Δήμο με 10.000 εργαζόμενους, οι δημοτικές υπηρεσίες αδυνατούν να συνεργαστούν μεταξύ τους, να συντονιστούν.
Φανταστείτε πόσο δύσκολο είναι να συντονιστείς και ως Δήμος με ένα Υπουργείο. Κι όμως τα καταφέραμε. Και θέλω να ευχαριστήσω το Υπουργείο Υγείας, όλους τους παράγοντές τους, πολιτικούς και τη διοικητική ηγεσία γι' αυτό και να τους ευχαριστήσω και γιατί και εκτός συνεργασίας με την κίνηση που έγινε με τον ΟΚΑΝΑ, γιατί δεν βλέπουμε πολλά πράγματα έμπρακτα να γίνονται, βλέπουμε ότι το πρόβλημα πάει προς τη λύση του. Και τώρα άκουσα ότι ακόμα δεν έχουμε αγγίξει τους αριθμούς που θέλαμε στην Αθήνα, δεν τους έχουμε φτάσει. Αυτό ρώταγα πριν την κα Μαλλιώρη. Κύριε Υπουργέ, το πρόβλημα της Τοσίτσα, αλλά γενικότερα επειδή έχει ανέβει και προς τα πάνω, είναι τεράστιο. Και τουλάχιστον αυτό με γεμίζει αισιοδοξία ότι έχουμε ένα στόχο και είναι θετικό ότι θα τον κατακτήσουμε. Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό.
Η Αθήνα βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση, την οριακή κατάσταση μην κοροϊδευόμαστε, γιατί αυτό το φαινόμενο επί χρόνια δημιουργήθηκε. Ξέρουμε ότι στις δεκαετίες ’70 και ’80 το πρόβλημα ήταν το νέφος, το κυκλοφοριακό και αυτό ώθησε πολίτες, κατοίκους να αφήσουν το κέντρο, δημιούργησε πόλους γύρω - γύρω στα προάστια με τα εμπορικά τους κέντρα και τα λοιπά το οποίο οδήγησε σε παρακμή το εμπορικό κέντρο της Αθήνας, παράλληλα άρχισαν να φεύγουν και δημόσιες Υπηρεσίες.
Μην ξεχνάμε στις δεκαετίες ’70 και ’80 το μεγάλο στοίχημα ήταν να φύγουν οι δημόσιες Υπηρεσίες από το κέντρο. Αλλά αυτά έγιναν ξαφνικά και απρογραμμάτιστα και μέσα πια σε μια τεράστια οικονομική κρίση, βλέπουμε ότι αυτό το κέντρο που ερήμωνε σταδιακά, ξαφνικά άρχισε να ερημώνει με ραγδαίους ρυθμούς και εκεί που υπάρχει ερήμωση εκεί υπάρχει σιγά - σιγά και γκετοποίηση.
Έχουμε μια κατάσταση που επί χρόνια δημιουργήθηκε, επιβαρύνεται πια τα τελευταία χρόνια δραματικά λόγω της παράνομης μετανάστευσης, της λαθραίας μετανάστευσης και της οικονομικής κρίσης. Έχουμε πολλούς παράγοντες να αντιμετωπίσουμε. Είμαι σε θέση να γνωρίζω κάποιες έρευνες της κοινής γνώμης πολύ πρόσφατες για την Αθήνα και είναι κάτι που δεν με εκπλήσσει, βλέπω ακριβώς στην κορυφή τις ανησυχίες των πολιτών να είναι θέματα αλλοδαποί – εγκληματικότητα.
Υπάρχει ένα πρόβλημα οργανωμένης εγκληματικότητας κυρίως στην Αθήνα. Όλα αυτά για τα οποία συζητάμε είναι και φαινόμενα οργανωμένης εγκληματικότητας και το θέμα του εμπορίου των ναρκωτικών και το θέμα της παράνομης πορνείας και το θέμα του παραεμπορίου, είναι θέματα οργανωμένου εγκλήματος. Είναι τζίροι δισεκατομμυρίων όλα αυτά! Αλλά δεν είναι μόνο θέμα πάταξης μιας εγκληματικότητας και αστυνόμευσης το πρόβλημα του κέντρου, θέλει κι άλλες δράσεις. Δράσεις πρόληψης και δράσεις κοινωνικής αλληλεγγύης.
Είναι πάρα πολύ σημαντικό να προσφέρεις συσσίτια γιατί έτσι το μικροεγκληματία τον τραβάς από το δρόμο τον τραβάς από το έγκλημα τουλάχιστον του προσφέρει μια στέγη. Σε όλα αυτά τα ζητήματα ο Δήμος της Αθήνας εμπλέκεται. Αλλά δεν είναι ένας μητροπολιτικός Δήμος ο Δήμος της Αθήνας, υπάρχει αυτό το αντιφατικό φαινόμενο να είσαι μέσα σε όλα, να ενέχεσαι σε όλα, να σε εγκαλούν οι πολίτες για τις καταστάσεις, αλλά να μην ελέγχεις ούτε τα δίκτυα της πόλης, τις μεταφορές, την ηλεκτροδότηση και τα λοιπά, ούτε την Αστυνομία της πόλης, ούτε βασικές δομές υγείας. Οπότε είναι πάρα πολύ κρίσιμη η συνεργασία με τα Υπουργεία.
Και αυτό που γίνεται σήμερα αυτό που το έχουμε οικοδομήσει με κόπο και το εγκαινιάζουμε πλέον επίσημα, είναι πάρα πολύ σημαντικό. Ο Δήμος της Αθήνας τη χρειάζεται αυτή τη στήριξη και θέλω να σας ευχαριστήσω από καρδιάς. Από εκεί και πέρα και τα συσσίτια που έχουμε τα κρατάμε και τα διευρύνουμε. Μέσα στην οικονομική κρίση περιορίσαμε μέσα σε ένα χρόνο τις δαπάνες 30% αλλά δυστυχώς οι πόροι περιορίζονται δραματικά, γιατί η ερήμωση της Αθήνας πρώτα απ' όλα έχει δυο επιπτώσεις: η μείωση του πληθυσμού που δείχνει η απογραφή σημαίνει μειωμένους Κεντρικούς Αυτοτελείς Πόρους από τον κρατικό προϋπολογισμό δηλαδή, κατά δεύτερο λόγο μειώνονται δραματικά και τα δημοτικά τέλη που εισπράττουμε μέσα από τους λογαριασμούς της ΔΕΗ. Γιατί όταν κλείνει η επιχείρηση όταν ο άλλος κλείνει το διαμέρισμα και κατεβάζει το διακόπτη του ρεύματος επειδή ξέρει ότι δεν θα το νοικιάσει, ή πανικόβλητος πια εγκαταλείπει την πόλη για να ζήσει στο χωριό του ή στα προάστια, αυτό σημαίνει μείωση των δημοτικών τελών.
Γι' αυτό κάνουμε ένα αγώνα με το χρόνο να εξοικονομούμε όσο μπορούμε περισσότερο, οπότε οποιαδήποτε στήριξη είναι πολύτιμη και ευπρόσδεκτη. Εμείς αυτό που μπορούμε να διαβεβαιώσουμε είναι ότι θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να την αξιοποιήσουμε στο καλύτερο δυνατό βαθμό και ότι θα πρέπει όλοι μαζί ακριβώς να βοηθήσουμε να ανατάξουμε την πρωτεύουσα, γιατί όπως το λέω πάρα πολύ συχνά δεν μπορώ να καταλάβω πως θα σωθεί η χώρα πως θα ξεπεράσει την κρίση, με την πρωτεύουσα σε αυτή την κατάσταση. Γιατί δεν μιλάμε πια μόνο για ιστορικό και εμπορικό κέντρο, μιλάμε για γειτονιές ολόκληρες. Η κατάσταση αυτή κατατρώει τα σωθικά της πόλης και χωρίς την πρωτεύουσα δεν ξέρω ακριβώς πως θα ορθοποδήσει η χώρα. Δεν θέλω να σας απασχολήσω περισσότερο, σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Α. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ: Ευχαριστούμε πολύ, κ. Δήμαρχε. Ελπίζω ότι εις πείσμα των καιρών και παρά την κρίση η καλύτερη συνεργασία μας θα πολλαπλασιάσει τα αποτελέσματα έτσι ώστε να ξεπεράσουμε και να δώσουμε πραγματικά ένα μήνυμα ελπίδας αυτή την περίοδο.
Θα πάρω πολύ λίγες ερωτήσεις από τους δημοσιογράφους γιατί θα έχουμε και δεύτερο γύρο στη Βουλή σε δυο ώρες.
Ν.
ΣΠΑΓΓΑΔΩΡΟΥ: Ακούσαμε με ενδιαφέρον τις αναφορές πάρα πολλές φορές και πολύ συχνά γίνεται λόγος για μείωση στις λίστες από τον Υπουργό, ωστόσο άκουσα όμως και την αγωνία του Δημάρχου Αθηναίων του κ. Καμίνη, ο οποίος απευθυνόμενος στην κα Μαλλιώρη είπε «είμαι σε απόγνωση». Είμαι σε απόγνωση, διότι υπάρχουν συγκεκριμένοι τοξικοεξαρτώμενοι μετά το κλείσιμο του ΟΚΑΝΑ σε όλο το κέντρο της Αθήνας και αυτό δεν ξέρω κατά πόσο σας δίνει τη δυνατότητα σαν Υπουργείο Υγείας να χαίρεστε και να νιώθετε ικανοποιημένοι με τα αποτελέσματα της μείωσης της λίστας. Εγώ κρατάω πολύ σοβαρά τη δήλωση του κ. Καμίνη, που είπε «είμαι σε απόγνωση». Αυτό, ας το κρατήσουμε και να μας εξηγήσει και ο ίδιος και ενδεχομένως μια δήλωση του κ. Υπουργού.
Επίσης από τα 1.200 συσσίτια που ακούστηκε ότι μοιράζονται καθημερινά στο Δήμο Αθηναίων και νομίζω τα 200 άτομα που αυξήθηκαν με το Κοινωνικό Παντοπωλείο, εάν εδώ προτίθεται το Υπουργείο Υγείας να έχει ένα ρόλο. Γιατί ο άλλος ρόλος είναι και Κοινωνικής Αλληλεγγύης. Ευχαριστώ.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Με κάλυψε η συνάδελφος, εγώ ένα ερώτημα θέλω να θέσω. Τι θα γίνει με τα παιδιά που πεινάνε και λιποθυμάνε στα σχολεία;
Α. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ: Κύριε Δήμαρχε, κύριε Υπουργέ απαντήστε για να πάμε κατ' ευθείαν στο δεύτερο μέρος μετά γιατί έχουμε τον κ. Κυριόπουλο και την κα Μαλλιώρη με τα δόντια.
Γ. ΚΑΜΙΝΗΣ: Πράγματι το θέμα της Τοσίτσα και το θέμα της τριλογίας το γεγονός ότι όλο το φαινόμενο αυτό των τοξικοεξαρτημένων ανεβαίνει κανονικά προς το Σύνταγμα είναι άκρως ανησυχητικό. Εγώ εξέφρασα την αγωνία μου προς την κα Μαλλιώρη, γιατί δεν είχα ακούσει ακόμη την ανάληψη της δράσης της αποκέντρωσης του ΟΚΑΝΑ στην Αθήνα ειδικότερα. Τώρα κατάλαβα ότι δεν έχει εξαντλήσει την απορροφητικότητά του το πρόγραμμα στην Αθήνα. Είναι πάρα πολύ σημαντικό το ότι μαθαίνουμε το ότι στη Θεσσαλονίκη έχει φτάσει στις 15 με 20 μέρες η αναμονή και στην Αθήνα από 7 χρόνια το έχουμε ρίξει στα 5, αλλά προς το τέλος του Φεβρουαρίου θα έχουμε φτάσει σε παρόμοιους ρυθμούς. Αυτό για εμένα είναι ένα ενθαρρυντικό στοιχείο και είναι ένα θέμα απορροφητικότητας.
Το δεύτερο να σας πω για τα σχολεία. Στα σχολεία με πάρα πολύ μεγάλη διακριτικότητα εντοπίζουμε με τη βοήθεια των καθηγητών και των δασκάλων παιδιά, για τα οποία υπάρχουν ενδείξεις ότι υποσιτίζονται. Μέχρι στιγμής μας έχουν υποδείξει 200 περιπτώσεις παιδιών, τα οποία το επαναλαμβάνω με πολύ μεγάλη διακριτικότητα φροντίζουμε μέσω του δημοτικού Βρεφοκομείου να σιτίζονται και μάλιστα θα φροντίσουμε και στις διακοπές των Χριστουγέννων να γίνει αυτό. Στο βαθμό που θα βλέπουμε ότι βαθαίνει η κρίση και ότι πολλαπλασιάζεται ο αριθμός των παιδιών αυτών, πάλι θα φροντίσουμε αυτό το φαινόμενο να το αντιμετωπίσουμε.
Να μην καλλιεργούμε γενικευμένη εντύπωση όμως ότι τα παιδιά εν γένει πεινάνε στα σχολεία και τα λοιπά. Δεν έχουμε φτάσει σε μια κατάσταση τέτοια, αυτό το ξέρουμε. Μπορεί το φαινόμενο να προσλάβει μεγαλύτερες διαστάσεις, είμαστε από πάνω και το παρακολουθούμε. Σας ευχαριστώ.
Α. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ: Μια κουβέντα κα Μαλλιώρη;
Μ. ΜΑΛΛΙΩΡΗ: Κύριε Δήμαρχε και σε σχέση και με την ερώτηση που είχατε κάνει πριν και είναι περίπου ίδια, θα μου επιτρέψετε να σας απαντήσω. Το πρόβλημα των χρηστών στο κέντρο της Αθήνας είναι δυο κατηγορίες: είναι αυτοί που περιμένουν για ένταξη και αυτή την εβδομάδα ξεκινάει η μονάδα στο Λαϊκό και στους Αγίους Αναργύρους, μετά από 15 μέρες ξεκινάει η μονάδα στο Αττικό Νοσοκομείο και στο Δρομοκαΐτειο. Ευελπιστούμε με αυτές τις τέσσερις νέες μονάδες να απορροφήσουμε τη λίστα και όπως είπε και ο Υπουργός να έχουμε τα δεδομένα της Θεσσαλονίκης. Η λίστα αναμονής να είναι 2 με 3 εβδομάδες.
Επειδή κάναμε το κλείσιμο των μονάδων θέλουμε λίγο περισσότερο χρόνο γιατί μπλοκάραμε 2.000 θέσεις στα Νοσοκομεία από τους ανθρώπους που μεταφέραμε από τις μονάδες που εξυπηρετούντο πριν, αλλά έκλεισαν.
Πάμε τώρα στη δεύτερη κατηγορία και κ. Δήμαρχε ίσως είναι αυτό που σας ενδιαφέρει. Οι άνθρωποι που δεν έχουν γραφτεί στη λίστα αλλά περιφέρονται στην Τοσίτσα ή όταν κάνει τις περιπολίες το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης τους “σκουπίζει” κι απλώς αλλάζει η εικόνα σε ένα σημείο κι αυτή η εικόνα εμφανίζεται σε ένα άλλο και είναι πολύ πιθανό κάποια στιγμή να τη δούμε όπως είπατε και στο Σύνταγμα.
Εμείς δεν είμαστε υπέρ του σκουπίσματος, δηλαδή πετάω λίγο παραπέρα το πρόβλημα, γι΄ αυτό συνεννοήθηκα με τον Υπουργό, που συμφωνεί απόλυτα, θα δημιουργήσουμε χώρους προένταξης. Που σημαίνει, θα μαζεύουμε τους χρήστες από το δρόμο, θα τους βάζουμε σε χώρο όπου θα πλένονται, θα έχουν ένα σάντουιτς.
Επιτρέψτε μου να το πω κι ας κατηγορηθώ, αν θέλουν να κάνουν χρήση ας την κάνουν, όχι στην κοινή θέα, αλλά με βελόνες-σύριγγες καθαρές, προστατευμένα και με μας από δίπλα για να αποφύγουν το θάνατο. Παράλληλα, θέλουμε να εγκαταστήσουμε μία σχέση, ώστε να τους κινητοποιήσουμε μέσα από αυτή την αρχική επαφή, να πάνε σε θεραπεία.
Και το τρίτο και τελειώνω με αυτό, δεν θέλουμε οι χρήστες να είναι στις φυλακές. Έχει εγκριθεί ΕΣΠΑ για εναλλακτικά της φυλάκισης μέτρα, που σημαίνει ο χρήστης που πιάνεται επειδή διακινείται με τον έμπορο, το ποινικό του μητρώο δε θα υπάρχει εάν δεχθεί στον Εισαγγελέα -ελπίζω να είναι ειδικός για τα ναρκωτικά- να πει ότι μη με πάτε στη φυλακή, εγώ θα πάω και θα ενταχθώ σε ένα πρόγραμμα θεραπείας.
Υπάρχουν χρήματα γι΄ αυτά, θέλουμε βέβαια συνεργασίες, δεν επαρκούμε, νομίζουμε ότι στο επόμενο διάστημα θα αλλάξει το τοπίο γι΄ αυτή την κατηγορία ασθενών, που επιτέλους τελειώσαμε και δεν τους λέμε πια εγκληματίες.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗΣ: Ευχαριστούμε κα Μαλλιώρη. Πριν δύο χρόνια το λέγαμε στο ΙΣΤΑΜΕ, να που πρέπει να το κάνουμε κιόλας. Κύριε Υπουργέ, θέλετε να κλείσετε;
ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Ναι και θέλω να πω τρία πράγματα.
Το πρώτο έχει να κάνει με τα προγράμματα επισιτισμού. Συζήτησα το θέμα με την κα Γλυνού προ είκοσι περίπου ημερών, η οποία μου έστειλε ένα πρόγραμμα όπου αυτό θα το υιοθετήσουμε και θα το εφαρμόσουμε.
Συμφωνώ με τον τρόπο που το τοποθέτησε το θέμα ο κ. Καμίνης, ότι δεν πρέπει να δίνουμε την εντύπωση ότι υπάρχει λοιμός και εξ’ αυτού του λόγου εμείς κάνουμε ευρύτατα προγράμματα επισιτισμού, γιατί πολλές φορές οι υπερβολές δίνουν λάθος μηνύματα.
Αλλά ούτε θέλουμε και να βάζουμε το πρόβλημα κάτω από το χαλί, ένα πρόβλημα που δεν έχει πολύ μεγάλη έκταση αλλά έχει ένταση, γιατί είναι φοβερό ένας άνθρωπος να πεινάει, ειδικά ένα μικρό παιδί και θα προσπαθήσουμε μέσα στους επόμενους μήνες να το αντιμετωπίσουμε με επάρκεια.
Το δεύτερο σχετικό αναφέρεται σε μία δράση του κ. Μπόλαρη, για την οποία θα κάνουμε ενημέρωση στο Υπουργικό Συμβούλιο το απόγευμα, όπου αυτό σχετίζεται με τους αστέγους. Πραγματοποιείται κι εδώ συγχωρήστε μου τον ενεστώτα διαρκείας, γιατί είναι ανάγλυφος ως χρόνος.
Πράγματι τώρα γίνεται μία κατάλληλη απογραφή, δεν είναι όλοι οι άστεγοι το ίδιο, υπάρχουν διακυμάνσεις στο φαινόμενο - θα σας τα πει αυτά όταν έχουμε πρόχειρες πολιτικές παρεμβάσεις ο κ. Μπόλαρης - και από κει και πέρα υπάρχει ζήτημα όπως θα πούμε και στο Υπουργικό Συμβούλιο προς άμεση νομοθετική ρύθμιση. Μη φαντάζεστε κανένα νόμο έτσι με περικοκλάδες νομοθετικές και χρονοβόρο, κάτι θα χρειαστεί να κάνουμε πολύ γρήγορα στη Βουλή για να περάσουμε στις εφαρμογές.
Πάμε λίγο στο θέμα του ΟΚΑΝΑ. Η ερώτηση ήταν, μάλλον αυτό διατυπώθηκε με έναν τρόπο που δεν νομίζω ότι ταιριάζει στις προσπάθειές μας, με αυτό το ύφος θα έπρεπε να έχετε ρωτήσει τον κ. Καραμανλή. Κι εγώ δεν είμαι πολύ συχνός στις αναφορές μου στα άλλα κόμματα, γιατί θεωρώ ότι όλοι παλεύουμε για την πατρίδα, όλοι είμαστε Έλληνες, όλοι αγαπάμε τη χώρα μας.
Σπάνια μιλάω για άλλα κόμματα, αλλά όπως αρθρώσατε το ερώτημά σας, πιθανώς για άλλους λόγους, ήταν σα να μην έχουμε κάνει προσπάθειες. Εγώ επαναλαμβάνω αυτό που είπε ο κ. Δήμαρχος, το είπε η κα Μαλλιώρη και το έχω πει κι εγώ πάρα πολλές φορές, ότι εδώ το πρόβλημα έχει μεγάλη έκταση, δεν τιθασεύεται τόσο γρήγορα σε δυο μήνες όπως στη Θεσσαλονίκη.
Υπάρχουν πολιτικές ηγεσίες που έκαναν τριάντα χρόνια, μάλλον είμαι υπερβολικός, είκοσι χρόνια να ακουμπήσουν το θέμα. Εμείς του έχουμε δώσει οριστικό τέλος στη Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα αυτό θα γίνει τους μήνες του χειμώνα και μακριά κι από πάνω; Δεν το δέχομαι, υπάρχει αδικία εδώ.
Τι γίνεται; Δύο χιλιάδες έπρεπε να φύγουν από το κέντρο της Αθήνας και του Πειραιά και να διοχετευθούν στα νοσοκομεία. Υπήρξαν όλοι οι Δήμαρχοι πρόθυμοι; Οι συντριπτικά περισσότεροι, αλλά όχι όλοι. Υπάρχουν και κάποιοι που ακόμα και τώρα εκπροσωπούμενοι από συγκεκριμένους Βουλευτές λένε όχι, ελάχιστοι. Όλοι οι Δήμαρχοι του ΠΑΣΟΚ, της Νέας Δημοκρατίας, της Αριστεράς είπανε ναι, αλλά υπάρχουν και κάποιοι οι οποίοι λένε όχι.
Όλοι οι εργαζόμενοι είπανε των νοσοκομείων ναι; Οι συντριπτικά περισσότεροι «ναι» και βοηθούν με αυταπάρνηση, κάποιοι λένε «όχι». Δεν θέλω τώρα να δείχνω, δεν έχει νόημα, άνετα μπορούμε να στρέψουμε 5 εκατομμύρια κατοίκους εναντίον δέκα ανθρώπων. Δεν είναι σωστό, πρέπει να έχουμε μία υπομονή. Δύο χιλιάδες άνθρωποι με όλα τούτα τα προβλήματα διοχετεύθηκαν.
