Συνέντευξη της Αναπληρώτριας Υπουργού Υγείας, Ειρήνης Αγαπηδάκη, στο “Live News” με τον Νίκο Ευαγγελάτο
06/05/2026
Αθήνα, 6 Μάϊου 2026
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Συνέντευξη της Αναπληρώτριας Υπουργού Υγείας, Ειρήνης Αγαπηδάκη, στο “Live News” με τον Νίκο Ευαγγελάτο
Ειρήνη Αγαπηδάκη: «Είμαι κατά της οπλοκατοχής»
Η Αναπληρώτρια Υπουργός Υγείας, Ειρήνη Αγαπηδάκη, φιλοξενήθηκε την Τετάρτη 6 Μαΐου στην εκπομπή του Νίκου Ευαγγελάτου, “Live News” στο MEGA. Τάχθηκε κατά της οπλοκατοχής στην Κρήτη και κάλεσε τις Κρητικές «να βγουν μπροστά σε αυτόν τον αγώνα». Πως σχολίασε τα θέματα ψυχικής υγείας και πως αυτά επηρεάζουν την ανθρώπινη συμπεριφορά. Εξήγησε πως λειτουργούν οι Κινητές Ομάδες Υγείας, μια νέα δωρεάν υπηρεσία για όσους πολίτες δεν μπορούν να μετακινηθούν από το σπίτι τους.
Η συνέντευξη:
Για το θέμα της οπλοκατοχής στην Κρήτη:
«Έχω μεγαλώσει στην Κρήτη και αυτό το ζήτημα δεν μου είναι καθόλου ξένο. Θέλω όμως να το πω ξεκάθαρα: είμαι κατά της οπλοκατοχής. Τα όπλα δεν αποτελούν παράδοση· είναι μια παγίδα που στερεί το μέλλον από τα παιδιά μας.
Και πιστεύω βαθιά πως μόνο οι γυναίκες μπορούν πραγματικά να αλλάξουν αυτή τη νοοτροπία. Γι’ αυτό καλώ σήμερα τις Κρητικές, τις μανάδες, τις αδελφές, να βγουν μπροστά σε αυτόν τον αγώνα. Δεν πρέπει να ντυθεί άλλη μάνα στα μαύρα εξαιτίας μιας κουμπουριάς. Τίποτα δεν μπορεί να δικαιολογήσει την αφαίρεση μιας ανθρώπινης ζωής.
Πρέπει να σταματήσουμε να μένουμε μόνο στη συγκίνηση και να περάσουμε στη δράση. Να ακουστεί δυνατά από κάθε γυναίκα στην Κρήτη: “Στο δικό μου σπίτι όπλο δεν μπαίνει”. Αυτό πρέπει να γίνει συλλογικό αίτημα και κοινωνικό σύνθημα.
Η Κρητικιά υπήρξε πάντα θεματοφύλακας της οικογένειας, της κοινωνίας και του πολιτισμού του τόπου. Το γνωρίζω καλά, γιατί μεγάλωσα εκεί. Είναι ο πυρήνας του σπιτιού και μπορεί να γίνει η δύναμη που θα αλλάξει αυτή τη νοοτροπία.
Έχουν γίνει προσπάθειες από την Πολιτεία και έχουν ληφθεί μέτρα για την αυστηροποίηση του πλαισίου της οπλοκατοχής. Όμως αυτό από μόνο του δεν αρκεί. Αν δεν υπάρξει μια ευρύτερη κοινωνική συστράτευση στην Κρήτη, το πρόβλημα δεν θα λυθεί.
Δεν μπορεί να συνεχίσουμε να θεωρούμε φυσιολογικό να πέφτουν μπαλωθιές σε γάμους, να εκφράζεται έτσι ο θυμός ή να λύνονται οι διαφορές με όπλα. Αυτό δεν είναι παράδοση· είναι μια επικίνδυνη νοοτροπία που γεννά πόνο και τραγωδίες.
Γι’ αυτό επιμένω: οι γυναίκες πρέπει να βγουν μπροστά και να φωνάξουν πως στο σπίτι τους δεν χωρούν όπλα. Δεν γίνεται να θρηνούμε συνεχώς ανθρώπινες ζωές επειδή κάποιοι επιλέγουν να λύνουν τις διαφορές τους με το κουμπούρι. Η Πολιτεία οφείλει να εφαρμόζει τον νόμο και το κάνει αλλά η κοινωνία - και κυρίως οι γυναίκες - μπορούν να διδάξουν έναν διαφορετικό πολιτισμό στην Κρήτη».
Για τα θέματα ψυχικής υγείας και πως η τεχνολογία και η πανδημία έχουν επηρεάσει τους ανθρώπους:
«Δεν πρέπει να ενισχύουμε το στίγμα ή να δημιουργείται η εντύπωση ότι ένας άνθρωπος με ψυχική διαταραχή είναι εν δυνάμει βίαιος ή εγκληματίας. Η ψυχική ασθένεια δεν ταυτίζεται με την εγκληματικότητα και οφείλουμε να είμαστε απολύτως ξεκάθαροι σε αυτό.
Από την άλλη πλευρά, είναι αλήθεια ότι τα τελευταία χρόνια – ιδιαίτερα μετά την πανδημία – βλέπουμε διεθνώς μια μεγάλη ψυχική και συναισθηματική επιβάρυνση των ανθρώπων. Δυσκολευόμαστε περισσότερο να διαχειριστούμε τον θυμό, τις απώλειες, το άγχος, ακόμη και αισθήματα μίσους ή αποξένωσης.
Το συναίσθημα από μόνο του δεν είναι το πρόβλημα. Το κρίσιμο σημείο είναι όταν δε μπορούμε να αντέξουμε τα αρνητικά μας συναισθήματα και το συναίσθημα μετατρέπεται σε βίαιη συμπεριφορά. Και εκεί εμπλέκονται πολλοί παράγοντες: ψυχικές δυσκολίες, εξαρτήσεις, κοινωνική πίεση, αλλά και η βαθιά αλλαγή στον τρόπο που ζούμε.
Η ψηφιακή τεχνολογία έχει αλλάξει ριζικά την καθημερινότητά μας. Πολλά παιδιά μεγαλώνουν πλέον περισσότερο μέσα από οθόνες παρά μέσα από πραγματικές κοινωνικές σχέσεις. Ζουν εμπειρίες ψηφιακά, μέσα από παιχνίδια και εικονικά περιβάλλοντα, και αυτό επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα, τη βία και τις ανθρώπινες σχέσεις.
Γι’ αυτό χρειάζονται ενίσχυση οι υπηρεσίες ψυχικής υγείας, πρόληψη και ουσιαστική στήριξη των οικογενειών και των νέων ανθρώπων. Κυρίως όμως χρειάζεται να σπάσει οριστικά το στίγμα.
Πρέπει να μπορούμε να παραδεχτούμε ότι μπορεί να δυσκολευόμαστε ψυχικά και να ζητάμε βοήθεια χωρίς φόβο και χωρίς ντροπή. Η μεγαλύτερη δύναμη ενός ανθρώπου είναι να αναγνωρίζει τη δυσκολία του και να αναζητά βοήθεια. Κανείς δεν είναι τέλειος και κανείς δεν πρέπει να μένει μόνος απέναντι σε μια ψυχική δοκιμασία».
Για τις Κινητές Ομάδες Υγείας:
«Οι Κινητές Ομάδες Υγείας είναι μια νέα υπηρεσία του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Οι Κινητές Ομάδες Υγείας αποτελούν πλέον έναν πυλώνα του ΕΣΥ.
Αυτή τη στιγμή δραστηριοποιούνται σε όλη τη χώρα περισσότεροι από 1.000 επαγγελματίες υγείας με πάνω από 180 ιατρικά κλιμάκια, στελεχωμένα με γιατρό, νοσηλευτή, επισκέπτη υγείας και κοινωνικό λειτουργό. Μέσω της δωρεάν κλήσης στο 1135, ένας πολίτης μπορεί να ζητήσει βοήθεια και η ομάδα υγείας να φτάσει μέχρι την πόρτα του.
Έχω παρακολουθήσει προσωπικά πολλές από αυτές τις αποστολές, σε ακριτικές περιοχές της χώρας μας και βέβαια στον Έβρο. Και έχω δει από κοντά πόσο μεγάλη ανάγκη υπάρχει, ειδικά σήμερα που η δημογραφική πραγματικότητα έχει αλλάξει δραματικά.
Η υπηρεσία ήδη λειτουργεί στην πράξη. Από τον περασμένο Οκτώβριο, οπότε και τέθηκε σε πλήρη εφαρμογή, έχουν εξυπηρετηθεί περισσότεροι από 35.000 πολίτες, ενώ περίπου 9.000 άνθρωποι έχουν λάβει ιατρική φροντίδα κατ’ οίκον.
Οι υπηρεσίες παρέχονται δωρεάν και περιλαμβάνουν προληπτικές εξετάσεις, εμβολιασμούς παιδιών και ενηλίκων, άλλες κλινικές εξετάσεις, καρδιογραφήματα μέσω τηλεϊατρικής, υπερηχογραφήματα, σπιρομετρήσεις και γενικότερη κλινική παρακολούθηση.
Και ποιοι μπορούν να απευθυνθούν στην υπηρεσία; Οποιοσδήποτε άνθρωπος είναι ηλικιωμένος, αντιμετωπίζει κινητικά προβλήματα ή είναι άτομο με αναπηρία και δυσκολεύεται να μετακινηθεί – είτε ζει στο κέντρο της Αθήνας είτε σε ένα απομακρυσμένο χωριό του Έβρου.
Η υπηρεσία αφορά ανθρώπους που αντικειμενικά αδυνατούν να προσεγγίσουν εύκολα τις δομές υγείας. Δεν υποκαθιστά τη συνήθη πρόσβαση στα νοσοκομεία και τα Κέντρα Υγείας.
Η πραγματικότητα είναι ότι η χώρα μας αντιμετωπίζει δύο μεγάλες προκλήσεις: έναν ολοένα πιο γηρασμένο πληθυσμό και μια δύσκολη γεωγραφία. Υπάρχουν ηλικιωμένοι άνθρωποι που ζουν μόνοι τους σε απομονωμένες περιοχές και έχουν να δουν γιατρό ακόμη και πέντε χρόνια.
Γι’ αυτό έχει τόσο μεγάλη σημασία να φτάνει το κράτος στον πολίτη, μέσα από την παρουσία ενός γιατρού και μιας ομάδας φροντίδας στο ίδιο του το σπίτι. Είναι μια παρέμβαση με ουσιαστικό κοινωνικό αποτύπωμα.
Πολλές φορές, μάλιστα, οι ίδιες οι κοινωνικές υπηρεσίες των Δήμων ή το πρόγραμμα “Βοήθεια στο Σπίτι” ενημερώνουν τις Κινητές Ομάδες Υγείας για ανθρώπους που είναι κατάκοιτοι, ηλικιωμένοι ή χρειάζονται άμεση φροντίδα. Και οι ομάδες παρεμβαίνουν άμεσα με εξοπλισμό τηλεϊατρικής και κατ’ οίκον υποστήριξη.
Φυσικά, μπορεί και ο ίδιος ο πολίτης ή η οικογένειά του να καλέσει δωρεάν στο 1135 και να ζητήσει βοήθεια».
