Δήλωση Υφυπουργού Υγείας, κας Φωτεινής Σκοπούλη, σχετικά με την Κατάργηση της Υγειονομικής Διάταξης 39Α
17/05/2013Γραφείο Τύπου Υφυπουργού
Αθήνα, 17 Μάιου 2013
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Θέμα: Δήλωση Υφυπουργού Υγείας κας Φωτεινής Σκοπούλη σχετικά με την Κατάργηση της Υγειονομικής Διάταξης 39Α.
Σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. 68155/09.07.2012 (ΦΕΚ Β 2105/09.07.2012) Κοινή Απόφαση του Πρωθυπουργού και του Υπουργού Υγείας και Πρόνοιας όπως συμπληρώθηκε με την υπ’ αριθμ78087/25.07.2012 Κοινή Απόφαση των ιδίων (ΦΕΚ Β 2339/21.08.2012) περί ανάθεσης αρμοδιοτήτων στην Υφυπουργό Υγείας, η τελευταία είναι αρμόδια μεταξύ άλλων για την ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ (άρθρο 1). Στα πλαίσια της άσκησης της ως άνω εκχωρηθείσας από τον Υπουργό Υγείας αρμοδιότητάς, μπορεί να εκδίδει πράξεις κανονιστικού χαρακτήρα (Υ.Α) και από κοινού με άλλους υπουργούς, αναπληρωτές υπουργούς και υφυπουργούς (Κ.Υ.Α). (άρθρο 2).
Η εν λόγω υγειονομική διάταξη είναι πράξη κανονιστικού χαρακτήρα ήτοι Υπουργική Απόφαση με υγειονομικό ενδιαφέρον, αποβλέπουσα δηλαδή στην προστασία της δημόσιας υγείας που εκδίδεται κατόπιν νομοθετικής εξουσιοδότησης. Μπορεί επομένως να καταργηθεί με αντίστοιχη κανονιστικού χαρακτήρα διάταξη, όπως έγινε εν προκειμένω, ή με νόμο.
Επομένως η Υφυπουργός έχει σαφώς την αρμοδιότητα να καταργήσει την εν λόγω διάταξη.
Αντιθέτως από πλήρη έλλειψη νομιμότητας έπασχε η έκδοση της καταργηθείσας υγειονομικής διάταξης εκ μέρους του κ. Λοβέρδου με την ιδιότητά του ως Υπουργού Υγείας λόγω έλλειψης ρητής νομοθετικής εξουσιοδότησης. Ειδικότερα, η καταργηθείσα υπουργική απόφαση (υγειονομική διάταξη 39Α ) στερείτο νομίμου ερείσματος, καθώς τόσο η νομοθετική εξουσιοδότηση του άρθρου 43 του ν. 4025/2011 ( ΦΕΚ 228 Α’) όσο και του άρθρου 2 του ν. 2520/1940 (ΦΕΚ 273 Α’) αφορούν σε καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος (εστιατόρια και ταβέρνες), νοσοκομεία, ιδιωτικές κλινικές κ.λπ. και οπωσδήποτε όχι σε προϋποθέσεις καραντίνας , σε ανθρώπους και στον περιορισμό της ελευθερίας κινήσεως και αυτοδιαθέσεώς τους.
Η εν λόγω υγειονομική διάταξη όφειλε συνεπώς να καταργηθεί ως αντισυνταγματική, αφ’ ενός λόγω υπερβάσης της νομοθετικής εξουσιοδότησής της, αφ’ ετέρου διότι στην πράξη λειτούργησε ως εργαλείο για την καταπάτηση θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατοχυρωμένων συνταγματικά.
